شد ؟ فدای سرت ! حتما نباید می شد ...تو حق نداری با ضربه ای و اشاره ای نا امید شوی و دست از تلاشِ خودت برداری ! به جای دعا ؛ توکل کن و به جای انتظار ؛ تلاش ...می دانم ! در دنیا خیلی چیزها هست که از توان تو خارج است ، اما فراموش نکن که هنوز هم خدا هست ! خدا حواسش به تو هست ، مراقبِ توست ، هوای تو را دارد ...تو فقط نا امید نشو و ادامه بده .تمام راه ها که بیراه نیست ! تمام جاده ها که مسدود نیست !نگاه کن ؛ خدا روی قله ی آرزوی توایستاده و هرلحظه ممکن است دستان تو را بگیرد ، تو فقط ادامه بده و هرروز ، بهتر از روز قبل باش ، تو فقط امید داشته باش ؛به تعبیر قشنگِ خوابِ شب بوها ،و به خورشید روشنی که خواهد تابید و این مسیرِ تاریک را پر از نور و لبخند خواهد کرد ... + نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۴۰۰ ساعت ۲:۳۹ ق.ظ توسط قاسمعلی همتی  | 

من بهترین آدم هایِ زندگی ام را در بهترین زمان ها شناختم .هر بار که در کاری موفق می شدم ، کسانی بودند که پا به پایِ من ، شاد می شدند ، کسانی که مرا از خودشان می دانستند و شادیِ من ، عمیقاً خوشحالشان می کرد .و من بدونِ درنگ این آدم هایِ ناب را برایِ ابدِ بودنم و برایِ همنشینی ذخیره می کردم .شاید آدم هایِ کمی اطرافِ خودم نگه داشتم ، اما بهترین هایِ جهان را دارم . و دور تر ایستاده ام ؛ از دیگرانی که هم سویِ باورهایم نیستند ، که بودنم ، عقایدم و لبخندم ، آزارشان می دهد !دلیلی ندارد با کسانی معاشرت کنم که شادی و خوشبختی ام غمگینِ شان می کند ، دلیلی ندارد بمانم و آرامشِ خودم و آن ها را خراب کنم !ترجیح می دهم همه را دوست داشته باشم ، پس دور تر می ایستم تا آدم ها فرصت نکنند تصوراتِ من از خودشان را خراب کنند .آموخته ام از آدم هایی که هم فرکانسِ من نیستند فاصله بگیرم ، قبل از اینکه از دوست داشتنشان پشیمانم کنند ،قبل از اینکه کار را به جاهایِ باریک بکشانند ! + نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم اردیبهشت ۱۴۰۰ ساعت ۲:۴۲ ق.ظ توسط قاسمعلی همتی  |